Tuesday, 5 April 2016

Vallalar Varalaru Cont.......(Questions and Answers:)




 "சீர்கொண்ட தெய்வ வதனங்கள் ஆறும் " -எனத் தொடங்கும் திருத்தணிகை மாலையை இராமலிங்கம் பாடினார்.  9-வயதிலேயே இறைவன் அவருக்கு அருள் வழங்கி விட்டான்.  முருகதரிசனத்திற்கு பிறகு அவரது ஆற்றல் யாருக்கும் தெரியாமல் உள்முகமாக வளர்ந்து வந்தது. தாம் சிறுபிள்ளையாக இருக்கும் போதே பாடல் பாடும் ஆற்றலை இறைவன் தமக்கு தந்திருப்பதை

                    "உருவத்தை லேசிறி யேனாகி யூகத்தி லொன்றுமின்றி
                      தெருவத்தி லேசிறு கால்வீசி யாடிடச் சென்ற அந்தப் 
                       பருவத்தி லேநல் அறிவளித் தேவனைப் பாடச் செய்தாய் 
                       அருவத்தி லேஉரு வானோய்நின் தண்ணளி யார்க்குளதே"

என்ற அருட்பா பாடலில் குறிப்பிடுகின்றார்.

மேலும் இவர் அண்ணன் அண்ணியின் மேற்ப்பார்வையில் வளர்ந்தவர்.  சிறுவயதில் சிறுவர்களுக்கு வழக்கமாக தோன்றுவதுபோல் தமக்கு தோன்றிய சந்தேகங்களை எல்லாம்  தம் அண்ணியாரிடத்தில் கேட்டுள்ளார்.
ஆனால் இச்சிறுப்பிள்ளைக்கு தோன்றிய சந்தேகங்கள் அனைத்தும் தத்துவங்கள் நிறைந்தது.

இறைவன் நம் முகத்தில் இந்த மூக்கை வாய்க்குமேலே ஏன் வைத்தார்?  என அண்ணியிடம் கேட்கிறார்.  அண்ணிக்கு தெரியவில்லை  பின் அவரே விளக்குகின்றார் .  "அண்ணி!  பெரிய மனிதர்கள் வீட்டில் மூன்று வேளையும் சமைப்பார்கள்.  நடுத்தரமானவர்கள் வீட்டில் ஒருவேளைக்கு சமைத்து, மூன்று வேளையும் வைத்து கொள்வார்கள்.  சாதம் பிசைந்து வாய்க்கருகே கொண்டுபோகும் போது, அது நல்லது என்று வாய்க்குள் செல்ல அனுமதிப்பதே மூக்குதான்.  அதனால்தான் இறைவன் மூக்கை வாயினருகில் வைத்தார்" என விளக்கி கூறுகிறார்.

ஒருநாள் கோயிலுக்கு செல்ல பாப்பாத்தியம்மாள் பூஜைக்குரிய பொருட்களை எடுத்து வைத்துக்கொண்டிருந்தார்.  அப்போது அதைக்கண்ட இராமலிங்கர், "அண்ணி! கோயிலுக்கு கொண்டுபோகும் தேங்காய், பழம், பூ, வெற்றிலைப்பாக்கு எல்லாம் வெளியே வரும், ஆனால் ஓரேஒரு பொருள் மட்டும் வராது? அது என்ன?"  என கேட்கிறார்.  அண்ணியாரும் நீயே சொல்லிவிடப்பா என கேட்கிறார்.

இராமலிங்கரும், அண்ணி, அதுதான் கற்பூரம்.  கற்பூரம் ஜோதியிலே ஒன்றுவதுபோல் ஜீவன் சிவனோடு ஒன்றிவிடவேண்டும்.  என தத்துவார்த்தமாக கூறுகிறார் அந்த ஏழு வயது சிறுவன்.

மேலும் ஒருநாள், அவர்  " அண்ணி! இந்த உடம்பு அசித்து, ஆன்மா சித்து.  அசித்தோடு சித்து சேரக்கூடாது .  அசித்து அறிவில்லாதது .  சித்து அறிவுள்ளது.  வண்டிக்கு அறிவு கிடையாது . எருதுக்கு அறிவு உண்டு. அறிவுள்ள எருது வண்டியில் தானே நுழையாது.  அறிவில்லாத வண்டி தானே போய் மாட்டின் மேல் உட்காராது.  வண்டிக்கும் மாட்டுக்கும் உரியவன், வண்டியில் மாட்டை நுழைத்து பூட்டாங்கயிறு பூட்டி வண்டியிலே அமர்ந்து வண்டியை ஒட்டுகின்றான்.  அதுபோல,  சரீரத்தில் ஜீவாத்மாவை நுழைத்து பிராணவாயு என்னும் பூட்டாங்கயிறு பூட்டி இறைவன் உள்ளே இருந்து கொண்டு நம்மை நடத்துகின்றான்.  எப்போது அவிழ்த்து விடுவான் என்று யாருக்கும் தெரியாது.  அந்த மரணம் வருவதற்குள்ளாக இறைவனை நாடியிருக்க வேண்டும் "  என்று இராமலிங்கர் அவர் அண்ணியிடத்தில் உரையாடும்போது அவருக்கு வயது ஏழு.

மேலும், "அண்ணி! கோயிலில் தேங்காய் ஏன் உடைக்கிறார்கள் தெரியுமா?, தேங்காய்க்கு மேலேயிருக்கிற மட்டை மாயாமலம். உரிச்சி எடுக்கிற  நார் கன்மம், உடைக்கப்படும் ஓடு ஆணவ மலம்.  இந்த ஆணவம், கன்மம், மாயை விலகினால் சித்த சித்தி எனும் பருப்பு கிடைக்கும்."  இவ்வாறாக அண்ணிக்கு பற்பல தத்துவங்கள் சொல்லி வந்தார் நமது வள்ளல்பெருமான்.

அறிஞர் ம.பொ.சி. கூறிய கருத்து இங்கே நினைவு கூறத்தக்கது,  "அறிவு என்பது ஏட்டில் பிறந்து,  பின் மனிதர் மண்டையில் புகுவதன்று.  அது மனிதர் மண்டையில் பிறந்து பின் ஏட்டில் ஏறுவதாகும்.  ஓதி உணர்ந்தவர்களை விட, ஒதாதுணர்ந்தவர்களே, மெய்ப்பொருளை அணுகும் ஆற்றல் பெற்றிருக்கின்றனர்" என உணர்ந்து கூறுகின்றார்.